Moja psiapsi nie lubi nosić czapek. Przez te naście lat znajomości nie widziałam na jej głowie ani jednej czapki. Kiedy trafiłam na wzór Szyszymory, to wiedziałam, że będzie on idealnym prezentem na zbliżające się urodziny. Jest szal, więc w szyję będzie ciepło. A to tego kaptur, który jest dobrym "zamiennikiem" czapki.
Wybrałam włóczkę (najtrudniejsze zadanie). Gdy po kilku dniach przyszła wyczekiwana paczuszka, to od razu zabrałam się do roboty. 😉.
Od jakiegoś czasu "chodził" po głowie pomysł na zrobienie szala. Ale takiego z kapturem. Stwierdziłam, że zrobię jak tylko znajdę ciekawy wzór. I znalazłam... przypadkiem.. u IK. Jeszcze z wrabianymi koralikami! Czego to dziewiarka może chcieć więcej. 😊
Tak się złożyło, że miałam zapas włóczki. Dziwne, nieprawdaż? 😉
Powstały dwa szale: jeden szary bez koralików, a drugi beżowy ze stadem kolorowych koralików na kapturze.
Szale powstały jesienią, więc ktoś znalazł je pod choinką. 😉 A ja łudzę się, że mam więcej miejsca na nowe moteczki... To łudzę się dalej... 😉
Zbliżały się urodziny pewnej młodej damy, która ma awersję to domowych kapci. Laczki, klapki i co tam jeszcze można nosić w domu też odpadają. Najlepsze są... bose stópki.
A może nastolatka da się przekonać do trampek? Spróbujmy... Zamówiłam brakujące kolory włóczek, a gdy paczucha przyszłam to zabrałam się za robotę. Miało być kolorowo... i jest! 😊
Bazą jest szara skarpetka. Zaszalałam z dodatkami - kolorowe podeszwy i sznurówki. A do tego na jedną skarpetkę naszyłam serduszka, a na drugą... aplikację pieska.
"Młoda" uwielbia zwierzątka, a domu ma dwa psiaki. Tą wiedzę musiałam wykorzystać. 😉
A oto efekt końcowy... 😊
Pozdrawiam K :)
W ubiegłym roku zrobiłam pierwszą "kierowniczą" torbę z motywem nutek. Wtedy jeszcze nie widziałam, że to będzie początek pewnej serii. 😉
Wiosną koleżanka postanowiła rozwijać swoje zawodowe skrzydła i odejść z zespołu. Chcąc ją pożegnać, wpadłam na genialny (wiadomka😉) pomysł... torba z kluczem wiolinowym (jako początkiem nowego) i czterema nutkami, bo tylu kierowników jest zespole, a każda nutka symbolizuje jednego z nich. Tak to "se" wymyśliłam. 😉
W sierpniu koleżanka z tegoż zespołu miała urodziny. Ja już wkręcona w muzyczne motywy zrobiłam jej, a jakże, granatową torbę w nutki. Kolory dopasowałam do czapki i szala, który kiedyś jej zrobiłam. 😉
Etat koleżanki "od klucza wiolinowego" otrzymała osoba, którą należało odpowiednio przywitać na nowym stanowisku. A czym? Oczywiście torbą w ulubionym brązowym kolorze. 😉 Uznałam, że klucz wiolinowy zamienię na altowy.
W zespole kierowników został jeden rodzynek. Bez muzycznej torby nie był 100% kierownikiem. Poczekałam do grudnia i z okazji urodzin otrzymał... torbę z żółtymi nutkami. 😁
Pozdrawiam K :)
Nie jestem zagorzałym fanem skarpetek. Ubieram jak moim stopom grozi odmrożenie... 😉ale....w okresie zimowym kocham spać w skarpetkach... Mam takie cudaki - prezent mikołajkowy od Pchełki M. No kto mnie zrozumie, no kto taki odważny? 😉
Ale nie o moich skarpetkowych upodobaniach dziś mowa. Noszenie nie jest mocną stroną, za to uwielbiam je robić. Tak było i tym razem...
Gdy pierwszy raz zobaczyłam wzór na mozaikowe skarpetki, to zamiast oczu miałam dwa serduszka. Zakochałam się w nich! No tak, ale na widok którego wzoru Reni moje serduszko nie zabiło szybciej... Nie ma takiego. 😉
Od razu wiedziałam dla kogo je zrobię. Odpowiednie kolory miałam w moich "skromnych" zapasach. Nie było na co czekać. Kilka wieczorów czarowania magicznymi różdżkami na żyłce i tadaaam... są cztery pary dla czterech ważnych dla mnie osób. 😊
Lofciam! 😊
